نماینده مردم تهران در مجلس هفتم از جمله کسانی است که در روزهای پس از انتخابات کمتر تن به گفتگو یا اظهار نظر مصداقی می‌داد و تلاش می‌کرد با بیانی تئوریک مواضع خود را بیان نماید. این اصول‌گرای منتقد دولت فهم اتفاقات سال گذشته و ریشه‌یابی آنان را مهم‌ترین کار می‌داند. وی می‌گوید نتیجه یک‌دست دانستن جامعه و اداره آن با وحدت صوری چیزی جز آن‌چه دیدیم نخواهد بود.

عماد افروغ درباره درس‌های سالی که گذشت، به خبرنگار «فرارو» گفت: «یکی از مهم‌ترین درس‌های سال گذشته ریشه‌یابی اتفاقات است و قبل از ریشه‌یابی کردن باید به اتفاق نظر رسید که چه اتفاقی افتاد.»

استاد دانشگاه مدرس ادامه داد: «متاسفانه به دلیل فضای ملتهب و تا حدوی امنیتی، فرصتی به دست نیامد تا روشن شود چه اتفاقی رخ داده و در پیامد آن چه بوده است.» وی افزود: «بسیاری یک‌طرفه قاضی می‌روند، یک‌بعدی می‌نگرند، وجهی از وجوه متنوع و تو در تو را می‌بینند و این یک‌سویه‌نگری را هم تعمیم می‌دهند.»

این فعال سیاسی اصولگرا اظهار داشت: «ما بارها گفته ایم باید فضایی ایجاد شود که افراد مختلف از چهره‌های فرهنگی و سیاسی متعادل، جمع شده و در وهله اول مسئله‌شناسی کنند.» وی اضافه کرد: «خود این مسائل باید ریشه‌یابی شود و پس از آن می‌توانیم به راه‌حل‌هایی برسیم، ولو برای سال 89. هرچند بدون فهم، احصا، دسته‌بندی و ریشه‌یابی مسائل کنونی نمی‌توانیم از حوادث سال 88 عبرت بگیریم.» 

افروغ درباره عبرت‌های سال 88 بیان داشت: «نخستین عبرت این است که به راحتی در دام تفرقه‌افکنی‌های دشمنان نیافتیم. این طور نباشد که نقش بیگانه را فراموش کنیم و به گونه‌ای تمام عوامل مرتبط با این حوادث را در داخل جستجو کنیم و عامل بیرونی را نادیده بگیریم.» او در عین حال عقیده دارد که عدم غفلت از نقش بیگانه نباید منجر به بی‌توجهی به مسئولیت‌های خودمان شود.

وی ادامه داد: «نکته دوم این است که مارک زدن‌ها و انگ زدن‌های بیهوده می‌تواند بر فضای التهابی جامعه بیافزاید. واقعاً باید سعی کنیم با ریشه‌یابی دقیق؛ سهم افراد و گروه‌های محتلف را در پیدایش این حوادث بیابیم. نباید یک‌طرفه قاضی رفت و یک‌طرفه حکم صادر کرد.»

افروغ درس دیگر سال 88 را یادگیری در تفاوت گذاشتن بین نقد یک تفکر و شخصیت یک فرد دانست و گفت: «وقتی با فردی مخالفیم، با الگوی رفتاری او مخالفیم؛ نباید این را به شخصیت فرد و گذشته او تعمیم دهیم. نباید به عنوان نقد؛ عملکرد فرد را نادیده بگیریم و شخصیت او را لجن‌مال کنیم.» وی افزود: «باید نقد را بشناسیم، تعریف ماهوی آن را به دست دهیم و عوامل و موانع مربوط به آن را به خوبی بفهمیم.»

این استاد فلسفه سیاسی درباره عبرت دیگر سال گذشته اظهار داشت: «جامعه را نمی‌توان یک‌دست اداره کرد. جامعه اگر یک‌دست اداره شود و به وحدت در عین کثرت توجهی نداشته باشیم، حاصلی جز آن‌چه رفت، ندارد. ما پیش‌بینی این مسائل را کرده بودیم.»

وی ادامه داد: «وحدت صوری به درد اداره جامعه نمی‌خورد، ما همیشه باید توجه داشته باشیم که سلایق و دیدگاه‌های مختلفی داریم و از سوی دیگر با انقلاب اسلامی مواجه هستیم که مظروفی بسیار گران‌سنگ و با ظرفیتی بالاست.»او سپس بیان داشت: «به جای این که مظروف را متناسب با ظرف محدود خود تنگ کنیم، باید ظرف خود را گسترش دهیم و خود را به فراخنای انقلاب اسلامی نزدیک کنیم.»

به عقیده افروغ درک‌های محدود، سطحی، یک‌سویه و در برخی اوقات متحجرانه یکی از عوامل پیدایش حوادث سال گذشته است. وی در توضیح این نکته گفت: «وقتی در جامعه‌ای مشارکت کافی در ابعاد مختلف دیده نشود، پیامدی جز حوادث اخیر نخواهد داشت.»

این اصولگرای منتقد، نکته قابل توجه دیگر را بحث اخلاق دانست. وی در این‌باره اظهار داشت: «با توجه به هویت ایرانی، فرهنگی و ارزشی انقلاب اسلامی و با توجه به ادعاهایی که همیشه انقلاب مطرح کرده و در اندیشه‌های بنیان‌گذاران اصلی انقلاب از جمله حضرت امام بوده؛ بنا نیست که ما جا پای ماکیاولی بگذاریم و برای رسیدن به قدرت هر کاری را مباح و مجاز بدانیم.»

وی ادامه داد: «اگر بناست اباحه‌گرایی سکه رایج شود، پس شعارهای انقلاب چه می‌شود؟ یکی از عبرت‌ها این است که ما خود را مجاز ندانیم برای حفظ قدرت خود و پیوند زدن منافع گروهی و جناحی با منافع ملی هر کاری را مجاز بدانیم و گمان کنیم این کارها در جامعه ما بی‌پیامد می‌ماند.»

افروغ در کنار وحدت در عین کثرت و نگاه اخلاقی به جامعه، نکته بسیار مهم دیگر را «عقلانیت» دانست و گفت: «کشور را بدون عقلانیت و برنامه و با شعار و برخورد دفعی نمی‌توان اداره کرد. کشور نیازمند استراتژی و عقلانیت است. ما باید به داوری بنشینیم که تا چه اندازه سند چشم‌انداز تحقق پیدا کرد؟ تا چه اندازه برنامه چهارم محقق شده است؟»

وی اضافه کرد: «امروز ما دست‌اندرکار تصویب برنامه پنجم هستیم و این نیازمند بستر آرامی است که بتوانیم ضعف‌های این برنامه را مشخص کنیم و نسبت آن را با سند چشم‌انداز و بودجه معلوم کنیم. در یک فضای آشفته، امنیتی و مصلحتی این معنا گم می‌شود.» وی یکی دیگر از عبرت‌های سال 88 را مصلحتی و امنیتی شدن بیش از حد فضا دانست که به سلب آزادی‌های مشروع انجامیده است.

استاد دانشگاه تربیت مدرس سپس تاکید کرد: «ما مظروف انقلاب اسلامی را به درستی درک نکرده ایم و نگران هستم که اگر این مظروف را به درستی درک نکنیم، ظرف محدود مدنی، تاریخی و اجتماعی ما که از گذشته به ارث رسیده به این مظروف تحمیل و فضاهای نامطلوب قبل از انقلاب اسلامی بازتولید شود.»

وی عبرت دیگر را در این دانست که کمتر به تحول ساختاری می‌پردازیم وبه جابجایی صرف نیروها بسنده می‌کنیم. افروغ گفت: «ما نیازمند تحول ساختاری هستیم، متاسفانه سعی می‌کنیم در ساختار به جا مانده از رژیم پهلوی بسیاری از ارزش‌های انقلاب اسلامی را تحقق ببخشیم.»

این فعال سیاسی مهم‌ترین و مبنایی‌ترین درس سال 88 را یادگیری گفتگو عنوان کرد و اظهار داشت: «ما باید یاد بگیریم گفتگو کنیم، ما هنوز دعوای قاعده‌مند را بلد نیستیم. تا کسی اعتراض و نقد می‌کند، بلافاصله ضدانقلاب و متهم به ارتباط با بیگانه می‌شود. ما هنوز یاد نگرفتیم یک دعوای درون‌خانوادگی را سامان دهیم و آن را بشنویم.»

وی ادامه داد: «خوب است به خاطر حفظ نظام از درخواست‌های خود صرف‌نظر کرده و گذشت کنیم. خوب است کسانی که معترض هستند و فکر می‌کنند حقی از آن‌ها ضایع شده، به مصلحت و حفظ نظام توجه کنند.»

افروغ درباره شیرین‌ترین و تلخ‌ترین اتفاقات سال 88 گفت: «تلخ‌ترین اتفاقات مسائل پس از انتخابات بود و شیرین‌ترین آن هم مشارکت بالای 85 درصدی بود که حکایت از نگاهی متکثر به رقابت‌های انتخاباتی داشت و در هنگامه مبارزات انتخاباتی دعواها درون گفتمانی بود.»

وی درباره حوادث پس از انتخابات اظهار داشت: «کسی پیروز مطلق‌العنان این صحنه نبود، همه شکست خورده هستیم؛ چرا که نمی‌دانیم با پیروزی‌ها و شکست‌هایمان چگونه برخورد کنیم.» او با تاکید بر این‌که خطاها دوسویه و طرفینی بوده، گفت: «در دعواهای سیاسی، نه انقلاب اسلامی را و نه نظام سیاسی را به ثمن بخس در معرض فروش قرار ندهیم. این‌ها نوامیس ما هستند و آسان به دست نیامدند.»

افروغ ابراز امیدواری کرد در سال 89 همه افراد بتوانند در فضایی آرام حرف‌های خود را بزنند و گفت: «اگر این اتفاق رخ دهد، تمام وقایع سال 88 با دردناکیشان می‌توانند بدل به یک فرصت شوند.»

نوشته شده در تاریخ شنبه 7 فروردین 1389    | توسط: وصال    |    | نظرات()